Portret Pedagogisch Professional

 

JB Expertise heeft als missie:

Ervoor zorgen dat pedagogisch professionals en opvoeders kijken door de ogen van een kind zodat zij de belevingswereld van een kind nog beter begrijpen. Door volwassenen zich verbonden te laten voelen met kinderen en te laten inzien hoe belangrijk zij zijn voor kinderen geven wij ze regie om van kinderen leuke volwassenen te maken. Zo dragen wij bij een opvoedcultuur in Nederland waarbij kinderen zichzelf kunnen zijn, zich gezien en gehoord voelen en op hun eigen tempo kunnen ontwikkelen.

Om onze missie te verwezenlijken zijn professionals nodig die vanuit hun hart werken met kinderen. Deze bevlogen professionals zijn van onschatbare waarde voor kinderen. Dát wil JB Expertise laten zien aan Nederland. Zonder deze hardwerkende professionals kunnen wij geen kinderopvang bieden van hoge kwaliteit. Daarom zetten wij iedere maand een professional die werkt in de kinderopvang in ‘the spotlight’. Zij zorgen ervoor dat kinderen zich gezien en gehoord voelen, zij verdienen een plek met hun eigen unieke verhaal.

Portret Pedagogisch Professional #2: Ineke Burgmeijer (32 jaar)

Ik ben Ineke Burgmeijer en ben 32 jaar. Ik ben getrouwd met Selwyn en samen hebben wij drie kinderen. Estelle (12), Amber (8) en Vince (6). Na het behalen van mijn diploma’s SPW kinderopvang niveau 3 en SPW woonbegeleiding niveau 4 ben ik in 2005 gestart met werken in de functie van pedagogisch medewerkster bij Kinderopvang Berend botje.

Creatieve vaardigheden van het kind zelf
Tijdens mijn loopbaan heb ik binnen de kinderopvang ontzettend veel ontwikkeling gezien en meegemaakt. Zo werden er vroeger bijvoorbeeld veelvoudig “voor geknipte “knutselwerkjes aangeboden aan de kinderen. Dit betekende voor de pm’er een ochtend werkjes knippen waarbij er weinig tijd overbleef voor de kinderen. De werkjes werden s ’middags gemaakt en de kinderen waren er gauw mee klaar. Het gaf weinig uitdaging en het kwam niet uit het kind zelf.Gelukkig kwam daar verandering in en werd en veel meer gekeken naar de ontwikkeling van eigen creatieve vaardigheden van het kind. Dit vanuit de pedagogische stroming Reggio Emilia.
Vanuit Berend botje werden er destijds (en nog steeds) trainingen voor pm’ers aangeboden om kinderen uit te dagen tot ontdekken, onderzoeken en te experimenteren met verschillende materialen. De ‘’voor geknipte’’ werkjes verdwenen en er ontstonden prachtige knutselwerken waarbij de kinderen hun eigen creatieve ideeën hadden toegevoegd. Je zag ook tijdens het knutselen veel meer plezier bij de kinderen, want hoe fijn is het als kind als je alle materialen mag gebruiken en hier je eigen fantasie op los mag laten.

VVE
Ook het werken met VVE heeft me weer allerlei nieuwe inzichten gegeven; Thema’s opstarten die vanuit de kinderen zelf komen. Wat speelt er nou onder de kinderen? Waar liggen de interesses en wat kan ik zelf toevoegen om de ontwikkeling te stimuleren. Ik vind het ontzettend leuk om samen met mijn collega’s te zorgen voor een rijk thema binnen onze groep. Het geeft me voldoening om via deze methode verdiepend bezig te zijn en kinderen te stimuleren in hun ontwikkeling.

Je merkt dat zodra je veel meespeelt, er ook veel meer rust is op de groep. Kinderen vinden het fijn als je meespeelt, ze voelen zich emotioneel veilig, en geeft je ze input om zelf verder te komen in hun eigen spel. Tenslotte ben je op het moment van meespelen ook op een speelse manier bezig met de taalonwikkeling.

Oog voor Interactie
De cursus Oog voor interactie was op de VVE voor mij een perfecte toevoeging. De cursus zorgde bij mij voor een stuk verdieping. Doormiddel van filmpjes van mezelf met aansluitend zelfreflectie opdrachten werden mijn interactievaardigheden met de kinderen beter.
Doordat de interactie met kinderen diepgaander is, krijg je een beter beeld wat er speelt onder de kinderen, wat de kinderen al weten, kunnen en waar hun interesses liggen. Hierdoor krijg je en rijker en passender thema.

Ruimte voor eigen ontwikkeling
Al deze ontwikkelingen die zorgen voor meer verdieping in de stimulering voor de ontwikkeling van het kind geven mij een voldaan gevoel. Hierdoor ga ik blij naar mijn werk, en ga ik ook weer met een blij gevoel naar huis. Ik vind het ook ontzettend fijn om bij een bedrijf te werken waarbij er zoveel aanbod is aan cursussen en ruimte wordt gegeven voor je eigen ontwikkeling!

Portret Pedagogisch Professional #1: Yvonne Arnoldus (43 jaar)

Ik ben Yvonne Arnoldus en ik ben 43 jaar en werk al 10 jaar als gastouder. Ik woon samen met mijn vriend Willem (49 jaar) en mijn dochter Daphne (17 jaar). Willem werkt bij De Schakel en mijn dochter doet de opleiding tot schoonheidsspecialiste.

Een eigen zaak
Een eigen zaak hebben zit in mijn familie. Als 16-jarige werkte ik als zaterdaghulp in de winkel en later werkte ik 40 uur in de week. Ik wilde zelf dolgraag een eigen zaak hebben, maar na een tijd ben ik toch wat anders gaan doen. Ik ging werken bij de post. Ik heb daar eerst vijf dagen in de week gewerkt, maar toen kwam het gastouderschap op mijn pad. Ik besloot toen 3 dagen te gaan werken bij de post en 2 dagen als gastouder. Een maand later kreeg ik een aanbod van Gastouderbureau Kroostopvang voor een kindje dat 50 uur in de week zou komen. Het advies was om als zelfstandige te beginnen en mezelf in te schrijven als zelfstandige bij de Kamer van Koophandel. Dat weet ik nog als de dag van gisteren! Ik moest een naam verzinnen voor mijn eigen bedrijf en uiteindelijk is dat Werkbijtjes geworden. Ik had dan eindelijk mijn eigen zaak en daar was ik zo trots op! Het balletje ging rollen en binnen no-time zat ik vol en werkte ik vijf dagen in de week als gastouder. Ik wist niet wat mij overkwam! Ouders brengen toch hun kostbaarste bezit bij mij.

Nieuwe uitdagingen zoeken
Tot op heden doe ik mijn werk nog steeds met plezier en zoek ik steeds weer nieuwe uitdagingen, zoals een cursus volgen en mij steeds meer verdiepen in het kind. Ik neem nu al 7 jaar stagiaires aan. Het is soms best zwaar om een jonge student te begeleiden, maar de meeste meiden denken ‘O, wat is dit leuk werk! Ik ga oppassen’. Het lukt ze vaak één kind onder hun hoede te nemen, maar vijf kinderen blijkt toch vaak lastig. Dan merk ik dat het werk mij makkelijk afgaat en dat ik een geboren gastouder ben.

‘Babyschool’
Wat mijn werk zo bijzonder maakt is hoe kinderen dingen vertellen of over dingen nadenken. Ik heb een voorbeeld. Een meisje (4 jaar) ging zich verkleden als prinses en een jongetje (3 jaar) stond te kijken. Het meisje zei tegen het jongentje ‘Ga jij je niet verkleden? Dan ben je mijn prins.’. Het jongentje keek verbaasd en leek te denken ‘wat vraag jij mij nu?!’. Hij antwoordde ‘Nee, ik ben gewoon Ruben.’ Tot nu toe vindt hij het verkleden helemaal niets. Van de week hoorde ik ook zoiets leuks. Er liepen vier meisjes van ongeveer 6 jaar langs mijn huis en ik ving het gesprek op van deze meiden. Een meisje zei tegen haar vriendinnen ‘Hier is een school.’ Het andere meisje zei ‘Echt niet, dit is een huis en geen school.’ Het meisje reageerde direct ‘Nou, echt wel, dit is een babyschool, want Bram heeft hier gezeten toe hij baby was.’ Dit was zo leuk om te horen!

#PortretPedagogischProfessional #Gastouderinbeeld

Werk jij ook in de kinderopvang en vind jij het ook leuk om je ervaringen te delen met collega’s uit het werkveld? Stuur dan een e-mail naar jbexpertise@gmail.com en verdien ook een plek op de website, Facebookpagina en Instagrampagina van JB Expertise. Laten we verhalen en ervaringen delen met elkaar!